Wat de Noordzee prijsgaf

Een heemkring aan de kust kan niet om de zee heen. In het schelpenmuseum van het Turkeyenhof vertellen we de geschiedenis van de Noordzee zoals de Bredense vissers ze kenden: van onderuit, uit de netten.

Schelpen op naam

De schelpen in de collectie werden geselecteerd toen de vissers aan land kwamen om te lossen. Wat er tussen de vis in de netten was blijven hangen, werd apart gehouden, gedetermineerd en voorzien van zijn naam in het Latijn en het Nederlands. Het resultaat is een uitgebreide tentoonstelling van schelpen uit de visgronden van de Noordzee, met als kern de verzameling van Camiel en Henriette Geselle-Terryn.

Mammoeten op de Doggersbank

Nog opmerkelijker is wat er af en toe uit de diepte kwam. Tienduizenden jaren geleden, tijdens de laatste ijstijd, lag de zeespiegel zo laag dat de Noordzee grotendeels droog stond. Waar nu de Doggersbank ligt, graasden mammoeten op een koude steppe. Toen het ijs smolt en het water steeg, verdween dat land onder zee, met alles wat erop leefde.

Vlaamse vissers die op de Doggersbank visten, haalden daardoor geregeld meer boven dan vis. In het museum bewaren we een mammoettand, een mammoetknieschijf en andere beenderen die in de netten van onze vissers terechtkwamen. Ze zijn de oudste stukken van de collectie, en een tastbaar bewijs dat de zee vroeger land was.

Het schelpenmuseum is te bezoeken tijdens de openingsuren van het Turkeyenhof.